Najczęściej zadawane pytania.

Kupuję kota, co jest potrzebne?

Przygotowując się na przyjęcie kota do swojego domu trzeba dowiedzieć się - najlepiej od hodowcy naszego pupila - co jest dla niego niezbędne w pierwszej kolejności. Potrzeby kotów poszczególnych ras są zróżnicowane ze względu na np. wielkość i masę kota. W przypadku Kota Kartuskiego, który jest kotem zaliczanym do ras średnich i dużych, należy mieć na uwadze te cechy kupując np. transporter czy legowisko.

 

—————

Jaki transporter wybrać?

Transporter jest jednym z pierwszych koniecznych zakupów wyposażenia dla kota. Jest potrzebny do przewiezienia kociaka do nowego domu i jeśli będzie odpowiedniego rozmiaru dla dorosłego kota, będzie mu długo służył w Waszych wspólnych podróżach. Transportery można podzielić na dwa rodzaje: tekstylne i plastikowe. Tekstylne transportery są lekkie, ale nie są bezpieczne i komfortowe dla kota. Osobiście polecam transporter plastikowy, z dobrą wentylacją ze wszystkich stron z możliwością otwierania z góry. Podstawową zaletą transportera plastikowego jest jego usztywnienie, dlatego jest bezpieczniejszy. Również ze względu na bezpieczeństwo należy zwrócić uwagę na sposób otwierania drzwiczek, czy mogą otworzyć się przypadkowo. Dla Kota Kartuskiego potrzebny jest transporter średniego rozmiaru o oznaczeniach 2/20.

 

—————

Ponoć koty śpią tam gdzie chcą, czy warto zatem kupować legowisko?

Chociaż koty znane są z tego, że lubią zmieniać swoje miejsca do spania, lubią też mieć swoje stałe miejsce i do tego potrzebują legowisko. Legowiska mogą być otwarte i zamknięte typu budka. Budki są ulubionym miejscem spania dla kociąt i młodych kotów. Dorosłe koty w szczególności kocury lubią otwarte legowiska, z których mogą obserwować otoczenie. Na początek naszemu małemu kartuzowi można sprawić budkę średniej wielkości. Nawet, kiedy dorośnie, budka ta może przydać się, jako schronienie w obcych miejscach lub podczas wystaw.

—————

Jaką kuwetę i żwirek mogą Państwo polecić?

Kuwety mogą być otwarte i zamknięte, ale ze względów związanych z utrzymaniem czystości lepiej używać kuwet zamkniętych, tym bardziej, że kocięta naszej hodowli są przyzwyczajone do korzystania z nich. Kuweta powinna być średnia lub duża, szczególnie, jeśli mamy kocurka. Najlepiej używać żwirków zbrylających, które dobrze pochłaniają zapach. Wygodny jest żwirek, który można usuwać do toalety, a stosowanie żwirku aromatyzowanego to już raczej kwestia gustu naszego pupila. Nasze kocięta przyzwyczajone są do żwirku Cat's Best, więc szczególnie na początek warto używać tego samego żwirku ażeby łatwiej przechodziły okres adaptacji w nowym miejscu. Polecam również używanie wycieraczki przed kuwetą, która służy do oczyszczania łapek kota z drobinek żwirku. 

—————

Czy miski dla kota są inne niż dla psa?

Kocie miseczki powinny być szerokie i niskie, bo koty nie lubią jeść z głębokich i wąskich naczyń. Takie miseczki można kupić w każdym sklepie zoologicznym, najlepiej trzy na: wodę, suchą i mokrą karmę. Na mokrą karmę polecam miseczkę ceramiczną, w której można podgrzać jedzonko wyjmowane rano z lodówki.

—————

Czy sprzedają Państwo kotki bez rodowodu?

Kupując kotka w prawdziwej hodowli nie ma możliwości kupienia kota bez rodowodu. Hodowca rejestruje wszystkie urodzone w swojej hodowli kocięta i otrzymuje dla nich rodowody. Dlatego też, bez rodowodu mogą być tylko kocięta pochodzące z nie zarejestrowanej hodowli zwanej pseudohodowlą.

Jeśli chcemy mieć kota konkretnej rasy kupujmy kota z rodowodem. Rodowód jest gwarancją, że kot jest naprawdę rasowy. Kupowanie kota z rodowodem nie jest przejawem snobizmu, ale odpowiedzialnego zakupu kota o określonych, poszukiwanych przez nas cechach. Rasowy Kot Kartuski nie ma żadnych chorób charakterystycznych dla innych ras, ma łagodny i przyjacielski charakter, jest tolerancyjny, lubi dzieci i inne zwierzęta, przywiązuje się do swojego właściciela jak pies. Ale kupując kota od pseudohodowcy nie mamy żadnej pewności co wyrośnie z tego małego kotka, który jest tylko podobny do np. Kota Kartuskiego.

Prawdziwy hodowca nie sprzedaje kociąt bez rodowodu, dlatego kupując kotka naszej hodowli będzie on zawsze z rodowodem :)

—————

Czym różni się dobry hodowca od pseudohodowcy?

Piszą i dzwonią do mnie właściciele kotów z prośbą o radę, bo po tym jak kupili kota, ze sprzedającym natychmiast urwał się kontakt i zostali sami z problemami, które zgotowali im nieuczciwi pseudohodowcy. Los zwierząt nie jest mi obojętny, dlatego zawsze staram się pomóc wszystkim proszącym o radę. Ludzie Ci często żałują nieprzemyślanego i dokonanego pod wpływem chwili zakupu, ponieważ kupili kotka taniej niż w dobrej hodowli, ale później mieli wiele kłopotów i ponosili koszty leczenia weterynaryjnego. Niestety pseudohodowcy żerują na zwierzętach oraz na nieświadomości kupujących. Dlatego wszystkim przyszłym posiadaczom kotów dedykuję poniższe zestawienie, po to, by nie ufali zapewnieniom bez pokrycia i potrafili odróżnić prawdziwych hodowców od pseudohodowców.

 

Wyróżnik

Dobra hodowla

Pseudohodowca

Uprawomocnienie działalności hodowlanej

Hodowla jest rejestrowana w federacji (Felis Polonia) zrzeszającej hodowców. Od tej pory działalność hodowcy jest nadzorowana.

Brak rejestracji i nadzoru nad sposobem prowadzenia działalności.

Rasa

Hodowca jest miłośnikiem wybranej rasy bez względu na obowiązującą modę.

Pseudohodowca zwykle utrzymuje kilka modnych ras kotów.

Główny cel

Pasjonat i miłośnik kotów biorący udział w kształtowaniu rasy poprzez realizowanie swojego planu hodowlanego.

Uzyskanie maksymalnej ilości kociąt jak najniższym kosztem i szybka ich sprzedaż.

Wiedza

Osoba posiadająca niezbędną wiedzę z zakresu genetyki, dziedziczenia cech, behawioru, żywienia, socjalizacji, profilaktyki zdrowotnej zwierząt , leczenia i wiele innych.

Brak fachowej wiedzy niezbędnej do prowadzenia hodowli. 

Cele hodowlane

Wyhodowanie pięknych kotów, które będą najbardziej zbliżone do standardu rasy.

Brak celów hodowlanych.

Warunki utrzymania

Hodowca zwykle prowadzi hodowlę domową, rodzice kociąt są w bardzo dobrej kondycji, a koty i kocięta uczestniczą w codziennym życiu domowników w celu maksymalnego zsocjalizowania.

Pseudohodowca zwykle utrzymuje koty w zbyt dużym zagęszczeniu, często w osobnych, ciasnych, niedoświetlonych pomieszczeniach lub klatkach w złych warunkach higienicznych, bez kontaktu z ludźmi. Kotki są pokrywane przy każdej rui co wyniszcza ich organizmy.

Opieka weterynaryjna

Hodowca posiada stałą opiekę  weterynaryjną dla swojej hodowli, weterynarz zna warunki utrzymania kotów np. szczepiąc i czipując kocięta w hodowli.

Brak opieki weterynaryjnej. Zwierzęta zwykle nie są szczepione, odrobaczane ani leczone.

Udział w pokazach i wystawach kotów, przyjmowanie gości w hodowli

Hodowca bierze udział w wielu pokazach i wystawach kotów poddając koty kontroli weterynaryjnej i ocenie sędziowskiej pod kątem wyglądu, kondycji zdrowotnej i łagodnego zachowania. Przyjmuje w hodowli przyszłych właścicieli kota z własnej hodowli.

Brak udziału w wystawach i unikanie kontaktu z wszelkimi osobami chcącymi zobaczyć koty, w celu ukrycia złych warunków utrzymania, przejawów strachu przed ludźmi, słabej kondycji zdrowotnej lub skrajnie złego stanu zdrowia i śladów złego traktowania.

Jawność działania i dostępność.

Hodowca publikuje wszystkie informacje o swoich kotach i prowadzonej hodowli na swojej stronie internetowej np. wyniki badań kotów, ujawnia rodowody kotów, przynależność klubową, osiągnięcia wystawowe oraz przyjmuje w hodowli przyszłych właścicieli kotów swojej hodowli. Na prośbę kupującego przedkłada wszystkie dokumenty.

Pseudohodowca jeśli posiada stronę internetowa to jedynie z informacjami o tym, że posiada kocięta na sprzedaż. Brak: osiągnięć wystawowych, wyników badań kotów, przynależności klubowej, odmawia lub po umówieniu się utrudnia możliwość zobaczenia kotów w hodowli.

Nakłady na utrzymanie zwierząt i działalność hodowlaną.

Wysokie:

1. Zakup wartościowych, hodowlanych par rodzicielskich, (często zza granicy).

2. Koszty rejestracji przydomka hodowli, kotów, urodzonych kociąt, wydanych dokumentów.

3. Koszy udziału kotów w wystawach.

4. Koszty szczepienia rodziców i kociąt.

5. Koszty odrobaczania.

6. Koszty obowiązkowego chipowanie kociąt.

7. Koszty badania np. grup krwi i leczenia weterynaryjnego.

8. Zakup wysokiej jakości karm, preparatów pielęgnacyjnych i akcesoriów.

9. Wyprawka dla kota na okres aklimatyzacji w nowym domu.

Niskie:

1. Zakup przypadkowych kotów często bez rodowodów.

2. Brak kosztów rejestracji.

3. Brak kosztów związanych z udziałem w wystawach kotów.

4. Brak kosztów szczepienia.

5. Brak kosztów odrobaczania.

6. Brak kosztów chipowania.

7. Brak kosztów badania grup krwi i leczenia weterynaryjnego.

8. Brak dbałości o jakość karm i niezbędnych suplementów diety.

9. Brak wyprawek dla kota.

Przygotowanie kota do życia w domu.

Hodowca socjalizuje i wychowuje kocięta czyli przyzwyczaja przez stały kontakt do życia w domu tj: korzystania z kuwety, drapaka, noszenia w transporterze, nie niszczenia mebli i kwiatów, do używania głośnych sprzętów AGD, obecności dzieci i innych zwierząt, odwiedzin gości,  czesania, obcinania pazurków, czyszczenia uszu, noszenia na rękach, leżenia na kolanach itd.

Pseudohodowca nie socjalizuje i nie wychowuje kociąt. Przetrzymuje kocięta w złych warunkach w odosobnieniu, bez stałego kontaktu z ludźmi. Koty nie zsocjalizowane nigdy nie będą ufne, nie będą tolerowały zabiegów pielęgnacyjnych, mogą być agresywne itd.

Cena i warunki zakupu kociąt

Stała, nie zaniżana cena. Kocięta zwykle trzeba rezerwować. Koty można kupić tylko odbierając je z hodowli, a hodowca stara się dowiedzieć komu sprzedaje swoje kocię. Nie ma możliwości kupienia na Allegro, na wystawie itd.

Zawsze cena niższa w porównaniu z hodowcami. Pseudohodowca zawsze ma koty do sprzedania, często starsze niż 3 msc. Sprzedaje koty każdemu i wszędzie (wystawy, aukcje, pokazy kotów).

Kondycja zakupionego kota

Kot z dobrej hodowli przekazywany nowemu właścicielowi zawsze jest zdrowy! Zdrowy kot jest żywotny, wesoły, ma  gęste, czyste lśniące futerko, czysty odbyt, czyste oczy i nos. Zachowuje się ufnie.

Kot z pseudohodowli zwykle jest chory! Chory kot jest apatyczny, często chudy, sierść jest rzadka i bez połysku, z wysiękiem z oczu i nosa lub brudnym odbytem świadczącym o biegunce. Często nieufny i wystraszony.

Umowa zakupu kota i dokumenty kota.

Hodowca zawsze sprzedaje kota na podstawie umowy, wraz z jego rodowodem, książeczką zdrowia, zaświadczeniem chipowania, paszportem (na prośbę kupującego)

Pseudohodowca sprzedaje kota bez umowy i bez dokumentów będących potwierdzeniem wykonania koniecznych szczepień, chipowania itd.

Stosunek do właściciela kota

Właściciel kupując kota od hodowcy może zawsze liczyć na pomoc i fachową poradę, tak bardzo potrzebną szczególnie w okresie planowania posiadania kota, zdobywania wiedzy o utrzymaniu kota, po sprzedaży kota w adaptacji w nowym domu.

Kupując kota u pseudohodowcy w anonimowym miejscu, bez wizyty w hodowli właściciel kota pozostaje sam sobie często z chorym kotem, nie mogąc liczyć na żadną pomoc i poradę, często bez możliwości nawiązania kontaktu ze sprzedającym, a pseudohodowca z powodu wielu wyżej wymienionych powodów tego kontaktu unika.

Kupowanie zwierząt od pseudohodowców = wspieranie pseudohodowli.

 

—————

Po co kociętom wyprawka, czy za nią muszę dodatkowo zapłacić?

 

Wszystkie koty od najwcześniejszych chwil życia nabierają doświadczeń, przyzwyczajeń, a w końcu nawyków. W hodowli kocięta prowadzą z pozoru idylliczne życie w otoczeniu kociej rodziny. Prawda jest jednak inna - ich życie polega na poznawaniu i uczeniu się otaczającego je Świata, w który wkraczając wzorują się na przykładzie mamy. Wszystko jest inne niż jej ciepłe i pachnące mlekiem futerko np. zapach kociego jedzenia, żwirku w kuwecie, nowego kocyka w transporterze itp. Pod czujnym okiem kotki potomstwo nabiera pierwszych pozytywnych doświadczeń tj.: kojarzą zapach jedzenia z miejscem zaspokajania głodu i pragnienia, zapach kocyka z bezpiecznym legowiskiem, a zapach żwirku z kuwetą czyli komfortową kocią toaletą. W wieku trzech miesięcy są już gotowe do tego żeby zacząć samodzielne życie w nowych domach, lecz jest to trudny przełom w ich życiu. Trafiają w miejsce, gdzie nie ma kociej rodzinki, wszystko jest nowe i obco pachnie, a nowi opiekunowie choć bardzo starają się zapewnić im poczucie bezpieczeństwa i dodać otuchy, nie pachną jak mama. Dobry hodowca wie, że okres aklimatyzacji w miejscu, które od tej pory będzie domem jego kociego wychowanka, można złagodzić kilkoma prostymi sposobami. Wystarczy aby to, co w kocim rozumieniu tego Świata jest najważniejsze, było takie samo jak do tej pory czyli: jedzenie, spanie i toaleta. Dlatego hodowca wyposaża kocięta opuszczające jego hodowlę w wyprawkę, w której znajduje się dobrze mu znana sucha i mokra karma dla kociąt wraz miseczką z której jadł do tej pory, żwirek (nawet wzięty z kuwety kociąt) który kotek zna i kojarzy do czego służy, kocyk z zapachem mamy i rodzeństwa, na którym rodzinka spała kilka dni przed opuszczeniem hodowli, a także ulubiona, choć może lekko pogryziona zabawka. To jest niezbędne minimum kociej wyprawki za którą jej nowy właściciel oczywiście nic nie płaci hodowcy. Nasze kocięta otrzymują jeszcze inne dobroci jako wskazówki dla ich opiekunów, co dodatkowo kot powinien jadać np. pasty czy witaminy, a na specjalne okazje przykładowe przekąski i smakołyki. Wyprawka dla kota to sprawdzona metoda na oszczędzenie niepotrzebnego stresu kotu i jego opiekunom w przełomowym momencie przyjęcia nowego domownika pod swój dach.

—————

Dlaczego kotek do hodowli jest droższy od kotka do towarzystwa („na kolanka”)?

 

Hodowla to pasja i zarazem wielka odpowiedzialność ! Osoba podejmująca się hodowli bierze na siebie odpowiedzialność, jaką jest twórczy wpływ na kształtowanie rasy zgodnie z jej standardem. Ta przesłanka jest podstawą etyki hodowlanej. Hodowca posiadając niezbędną wiedzę z zakresu genetyki i dziedziczenia cech, wyznacza sobie cel hodowlany, który realizuje poprzez właściwy dobór i kojarzenie par rodzicielskich. Dzięki wnikliwej analizie i umiejętności przewidywania efektu swej pracy uzyskuje potomstwo w postaci zdrowych i pięknych kotów, łączących w sobie cechy obojga rodziców.

Narodziny kociąt to wyczekiwane i wielkie wydarzenie w hodowli! Wszystkie kocięta są śliczne, kochane i nie znam osoby, która nie rozczuliłaby się na widok tych małych, futrzanych istot. Rolą hodowcy jest jednak umiejętność oceny kociąt w kontekście dalszej hodowli i podejmowanie decyzji o ich predyspozycjach hodowlanych.   

Naturalnie tylko niektóre kocięta wykazują wszystkie pożądane cechy do dalszego kształtowania rasy i tylko te mogą brać udział w dalszej hodowli. Kocięta te ze względu na swoją wartość hodowlaną są droższe od kociąt do towarzystwa.

Te zaś, jak większość milusińskich będą wieść równie wspaniałe życie, rozpieszczane przez swych opiekunów jako kotki „na kolanka”, dumnie zdobiąc salony, czy zdobywając laury na wystawach kocich piękności, u boku miłośników kotów, którzy nie zajmują się hodowlą lecz czerpią radość z samego obcowania z tymi wspaniałymi zwierzętami.  

—————